शुक्रबार साँझ, काठमाडौंको शंखमूलस्थित 'चियादानी' क्याफेमा सधैँझैँ युवाको बाक्लो भिड थियो। माटोको कपमा चियाको सुगन्ध, पकौडाको स्वाद र आशाले भरिएका सपनाका गफहरूले क्याफेको माहोल जीवन्त बनेको थियो। यहाँको चिया जति मीठो थियो, यहाँका सञ्चालक केपी खनालको नाम पनि त्यति नै परिचित। मेयर बालेन्द्र शाहका निकट मानिने खनालको क्याफे, सामाजिक काम गर्ने युवाहरूका लागि एक किसिमको अड्डा बनिसकेको थियो। यो क्याफेले युवाहरूलाई केवल चियाको चुस्कीमा सीमित नराखी आफ्ना विचार, सपना र चुनौतीहरू साट्ने एउटा साझा चौतारीको रूपमा स्थापित गरेको थियो।
साँझ करिब साढे ५ बजे क्याफेको ढोकामा अनपेक्षित रूपमा एउटा फरक दृश्य देखियो। सामान्य मानिसको भिडमा सीमित समर्थकहरूका साथमा प्रवेश गरिन्, पूर्वराष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारी। यो दृश्यले सबैलाई अचम्भित बनायो। आफ्नो औपचारिक निवास र भेटघाटको परिधिबाट बाहिर निस्किएर उनी युवा पुस्ताको मन बुझ्न सामान्य क्याफेमा पुगेकी थिइन्। उनको यो कदमलाई धेरैले राजनीतिक रूपमा एक साहसिक कदमको रूपमा लिए। उनले लामो समयसम्म राष्ट्रप्रमुखको जिम्मेवारी सम्हालेपछि पनि जनतासँगको सीधा सम्पर्कलाई कायम राख्न चाहेको स्पष्ट देखियो।
करिब एक घण्टाको बसाइमा, उनले केवल एक कप चियाको स्वाद मात्र लिइनन्, युवा उद्यमी खनालसँग गफिँदै नयाँ पुस्ताको चासो, सरोकार र उद्यमशीलताका बारेमा जिज्ञासा राखिन्। 'तपाईंको धेरै नाम सुनेकी थिएँ, आज आउने मौका जुर्यो, यो चिया निकै मीठो रहेछ,' उनले माटोको कप समाउँदै भनिन्। उनको यो सरल भनाइले त्यहाँको औपचारिक वातावरणलाई सहज बनायो। र, एउटा अचम्मको कुरा थपिन्, 'मैले दश वर्षपछि पहिलो पटक दूध चिया पिएकी हुँ।' उनको यो भनाइले त्यहाँ उपस्थित सबैलाई लोभ्यायो र उनी एक दशकदेखि सामान्य जीवनबाट कति टाढा रहेकी थिइन् भन्ने पनि संकेत गर्यो। यो एक कप चियाले उनको सामान्य जीवनप्रतिको चाहना र नयाँ पुस्तासँगको भावनात्मक सम्बन्ध जोड्ने पुलको काम गर्यो।
भण्डारीको यो भ्रमण केवल चिया र गफका लागि मात्र थिएन। यो युवाहरूलाई आकर्षित गर्ने, उनीहरूसँग संवाद गर्ने र उनीहरूको ऊर्जालाई बुझ्ने एउटा प्रयास थियो। उनीसँग सेल्फी लिने युवाहरूको भिडले यो भेटलाई अझ विशेष बनाइदियो। उनले पकौडा पकाउने र चिया बनाउने कर्मचारीहरूसँग पनि तस्बिर खिचिन्, जसले गर्दा उनले आफूलाई युवा र सामान्य जनतासँग जोड्न खोजेको स्पष्ट सन्देश गयो। यो भेटघाटले युवाहरूको नजरमा उनी एक साधारण नागरिकको रूपमा प्रस्तुत हुन खोजेको देखियो, जसले उनीहरूलाई थप नजिक ल्याउन सक्छ। क्याफे सञ्चालक खनालले भने, 'उहाँको युवालाई प्रोत्साहन गर्ने सोच असाध्यै प्रशंसनीय लाग्यो। यस्तो भेटघाटले म जस्ता युवालाई स्वदेशमै केही गर्न थप ऊर्जा मिल्नेछ।' खनालको भनाइले यो भेटले व्यक्तिगत रूपमा युवाहरूमा सकारात्मक प्रभाव पारेको स्पष्ट हुन्छ।
यो भेटघाटको सबैभन्दा रोचक पक्ष यसको पछाडिको कथा थियो। यसको चाँजोपाँजो मिलाएका थिए, युवा नेता सुरज खरेलले। खरेल, जो भर्खरै पार्टीको अनुशासन उल्लंघन गरेको भन्दै कारबाहीमा परेका थिए, आफूमाथि प्रतिशोध साधिएको बताउँदै आएका छन्। भण्डारीनिकट मानिने खरेलले यो भेटलाई एउटा ठूलो राजनीतिक संकेतको रूपमा व्याख्या गरे। उनका अनुसार, यो भेट भण्डारीको अब हरेक क्षेत्रका युवा, उद्यमी र पेशागत व्यक्तिमाझ पुगेर प्रतिक्रिया लिने क्रमको सुरुवात हो। 'उहाँले राजनीतिमा आउने निर्णय लिएसँगै यसरी जनतामाझ पुग्ने कार्यक्रम तय गरिएको हो,' उनले भने। यो भनाइले भण्डारीको यो भ्रमण केवल सद्भावना भ्रमण नभई एउटा राजनीतिक रणनीतिको हिस्सा रहेको संकेत गर्छ, जसको उद्देश्य आगामी दिनमा जनताको मन जित्नु र राजनीतिक रूपमा सक्रिय रहनु हो।
यसरी, पूर्वराष्ट्रपतिको एक कप चिया र पकौडाको साधारण भेटघाट, नयाँ पुस्ता र पुराना राजनीतिक शक्तिबीचको पुल बन्ने एक महत्त्वपूर्ण कथाको सुरुवात थियो। यो भेट सामान्य देखिए पनि यसले भविष्यमा नेपालको राजनीतिमा नयाँ अध्यायको संकेत गरिरहेको थियो। युवाहरूको आवाज सुन्ने, उनीहरूको सपना बुझ्ने र उनीहरूलाई प्रोत्साहन गर्ने यो प्रयासले आगामी दिनमा नेपाली राजनीतिमा युवाहरूको भूमिकालाई अझ बढी महत्त्व दिनुपर्ने आवश्यकतामाथि पनि प्रकाश पारेको छ। यो भ्रमणले पूर्वराष्ट्रपतिलाई मात्र नभई समग्र राजनीतिक वर्गलाई नै युवा पुस्तासँग जोड्ने र उनीहरूको भावना बुझ्ने प्रेरणा दिएको देखिन्छ।
